Postanowienie o umorzeniu dochodzenia

Prawo

karne

Kategoria

postanowienie

Klucze

akt oskarżenia, art. 278 § 1 k.k., art. 322 § 1 k.p.k., postępowanie przygotowawcze, umorzenie dochodzenia, ustalenie sprawcy, zabor telefonu komórkowego, świadek

Postanowienie o umorzeniu dochodzenia jest aktem prawnym wydawanym przez organ ścigania lub sąd, w którym postępowanie karne zostaje zakończone bez wydania wyroku skazującego. Umożenie dochodzenia może nastąpić na skutek braku dowodów lub z powodu innych okoliczności wyłączających popełnienie przestępstwa.

Ds. 1234/2023

Warszawa, dnia 15.03.2023 r.

POSTANOWIENIE

o umorzeniu dochodzenia

Jan Kowalski, z firmy Elektro-Market w ul. Polna 12, 00-001 Warszawa, w sprawie o przestępstwo z art. 278 § 1 k.k.

na podstawie art. 322 § 1 k.p.k.

postanowił

umorzyć dochodzenie w sprawie:

I. dokonanego w dniu 10.02.2023 r. w Warszawie zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowego marki Samsung Galaxy S23 o nr IMEI 123456789012345 o wartości 4500 zł na szkodę Anny Nowak, tj. o przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. - wobec niewykrycia sprawcy przestępstwa (art. 322 § 1 k.p.k.)

UZASADNIENIE

(nieobowiązkowe art. 325e § 1 k.p.k.)

Komenda Rejonowa Policji Warszawa-Śródmieście prowadziła postępowanie przygotowawcze w sprawie o przestępstwo z art. 278 § 1 k.k..

W dniu 11.02.2023 r. Anna Nowak zawiadomiła Komendę Rejonową Policji Warszawa-Śródmieście o kradzieży należącego do niej telefonu komórkowego marki Samsung Galaxy S23. Zawiadamiająca wskazała, że w dniu 10.02.2023 r. na klatce schodowej bloku pozostawiła wózek dziecięcy, w którym znajdował się telefon komórkowy i weszła na chwilę z dzieckiem do mieszkania. Po wyjściu z mieszkania zauważyła brak przedmiotowego telefonu.

W toku dochodzenia podjęto szereg czynności zmierzających do wykrycia i ustalenia sprawcy, który dokonał przedmiotowej kradzieży.

Telefon komórkowy marki Samsung Galaxy S23 o nr IMEI 123456789012345 ujawniono u Marii Zielińskiej, zabezpieczono, a następnie wydano pokrzywdzonej. Marii Zielińskiej przedstawiono zarzut popełnienia przestępstwa z art. 292 § 1 k.k. i skierowano przeciwko niej akt oskarżenia do sądu.

Następnie w charakterze świadka, z uprzedzeniem o treści art. 183 k.p.k. przesłuchano Piotra Wiśniewskiego, który zeznał, że jego znajomy, którego zna wyłącznie z imienia, sprzedał jego kuzynce - Marii Zielińskiej zabezpieczony telefon. Zeznał także, że wiadomo mu jedynie, że znajomy ten ma na imię Adam. Nie zna natomiast jego nazwiska, miejsca zamieszkania ani numeru telefon komórkowego.

Stąd stwierdzić należy, że podjęte czynności w tej sprawie nie pozwoliły na ustalenie danych personalnych mężczyzny, który sprzedał Marii Zielińskiej telefon komórkowy, a także nie przyczyniły się do wykrycia sprawcy kradzieży z dnia 10.02.2023 r. Jednocześnie stwierdzić należy, że inicjatywa dowodowa w tej sprawie została wyczerpana.

W związku z powyższym dochodzenie to należało umorzyć.

aspirant

Tomasz Malinowski

Ds. 1234/2023 Jan Kowalski Komenda Rejonowa Policji Warszawa-Śródmieście po zapoznaniu się w dniu 16.03.2023 r. z materiałami sprawy Ds. 1234/2023 na podstawie art. 325e § 2 k.p.k. zatwierdza powyższe postanowienie.

Pieczęć i podpis prokuratora

Pouczenie:

1. Na powyższe postanowienie przysługuje zażalenie do sądu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 306 § 1a k.p.k., art. 325a k.p.k. oraz art. 465 § 2 k.p.k.):- stronom procesowym,- instytucji państwowej lub samorządowej, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie,- osobie, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie określonym w art. 228-231, art. 233, art. 235, art. 236, art. 245, art. 270-277, art. 278-294 lub w art. 296-306 Kodeksu karnego, jeżeli postępowanie karne wszczęto w wyniku jej zawiadomienia, a wskutek tego przestępstwa doszło do naruszenia jej praw.Sąd może utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie lub je uchylić i przekazać sprawę organowi prowadzącemu postępowanie celem wyjaśnienia wskazanych okoliczności bądź przeprowadzenia wskazanych czynności (art. 330 § 1 k.p.k.).Jeżeli organ prowadzący postępowanie nadal nie znajdzie podstaw do wniesienia aktu oskarżenia, wyda postanowienie o umorzeniu dochodzenia. Postanowienie to podlega zaskarżeniu tylko do prokuratora nadrzędnego. W razie utrzymania w mocy zaskarżonego postanowienia pokrzywdzony, który co najmniej dwukrotnie wykorzystał uprawnienia przewidziane w art. 306 § 1 lub 1a k.p.k., w tym zaskarżył postanowienie utrzymane w mocy przez prokuratora nadrzędnego, może wnieść akt oskarżenia do sądu w terminie miesiąca od daty doręczenia mu zawiadomienia o postanowieniu prokuratora nadrzędnego o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia, dołączając po jednym odpisie dla każdego oskarżonego oraz dla prokuratora (art. 330 § 2 k.p.k., art. 55 § 1 k.p.k.).Akt oskarżenia powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata, radcę prawnego albo radcę Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, z zachowaniem warunków określonych w art. 332 i art. 333 § 1 k.p.k. Do aktu oskarżenia załącza się zawiadomienie o postanowieniu prokuratora nadrzędnego o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia wraz z odpisem postanowienia prokuratora nadrzędnego wydanego na podstawie art. 330 § 2 k.p.k.Inny pokrzywdzony tym samym czynem może aż do rozpoczęcia przewodu sądowego na rozprawie głównej przyłączyć się do postępowania (art. 55 § 3 k.p.k.).

2. Zażalenie wnosi się za pośrednictwem organu, który wydał postanowienie. Termin do wniesienia zażalenia wynosi 7 dni od daty doręczenia odpisu postanowienia i jest zawity. Zażalenie wniesione po jego terminie jest bezskuteczne (art. 122 § 1 i 2 k.p.k., art. 460 k.p.k.). Uprawnionym do złożenia zażalenia, o którym mowa w art. 306 § 1 k.p.k., przysługuje prawo przejrzenia akt sprawy (art. 306 § 1b k.p.k.).

Zarządzenie:

Stosownie do art. 100 § 4 k.p.k. odpis postanowienia doręczyć:- pokrzywdzonemu: Anna Nowak ul. Kwiatowa 1, 01-001 Warszawa

Pieczęć i podpis prokuratora

Podsumowując, postanowienie o umorzeniu dochodzenia oznacza zakończenie procesu prowadzenia dochodzenia karnego bez stwierdzenia winy oskarżonego. Jest to sytuacja, w której organy ścigania nie dysponują wystarczającymi dowodami, by postawić oskarżonemu zarzut lub przedstawić sprawę sądowi.