Wyrok Sądu Rejonowego

I C 1234/19 dnia 22 marca 2019 r.

WYROK w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Sąd Rejonowy w Warszawie, 22 marca 2019 r. Wydział Pracy w składzie następującym: Przewodniczący SSR Anna Kowalska Ławnicy Jan Nowak, Maria Wiśniewska Protokolant Piotr Zieliński

po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2019 r. w Warszawie przy udziale na rozprawie

sprawy z powództwa Jana Kowalskiego, Adama Nowaka, Anny Wiśniewskiej, Piotra Zielińskiego, Katarzyny Malinowskiej, Tomasza Dębskiego, Agnieszki Kwiatkowskiej, Marka Jasińskiego i Ewy Wójcik

przeciwko Szpital Specjalistyczny "Zdrowie" Sp. z o.o. w Warszawie

o dodatkowe wynagrodzenie roczne za 2018 r. od 1 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2018 r.

oddala powództwa.

/-/ Jan Nowak /-/ SSR Anna Kowalska /-/ Maria Wiśniewska

I C 1234/19

UZASADNIENIE

W pozwach skierowanych do Sądu Rejonowego w Warszawie powodowie: Jan Kowalski, Adam Nowak, Anna Wiśniewska, Piotr Zieliński, Katarzyna Malinowska, Tomasz Dębski, Agnieszka Kwiatkowska, Marek Jasiński i Ewa Wójcik wnieśli o zasądzenie od pozwanego Szpital Specjalistyczny "Zdrowie" Sp. z o.o. w Warszawie na swoją rzecz dodatkowego wynagrodzenia (tzw. "trzynastki") za 2018 r. od 1 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2018 r. wraz z odsetkami (pozwy: I C 1235/19, I C 1236/19, I C 1237/19, I C 1238/19, I C 1239/19, I C 1240/19, I C 1241/19, I C 1242/19 i I C 1243/19).

Na rozprawie w dniu 15 lutego 2019 r. powodowie sprecyzowali powództwa wnosząc o zasądzenie dodatkowego wynagrodzenia rocznego zgodnego kwotowo z zaświadczeniami złożonymi przez pełnomocnika pozwanego przy odpowiedzi na pozew wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od każdej kwoty wyliczonego hipotetycznie dodatkowego wynagrodzenia rocznego od dnia 1 stycznia 2019 r. następującego po roku, za który nagroda przysługiwała ( protokół rozprawy k. 250).

Pozwany Szpital Specjalistyczny "Zdrowie" Sp. z o.o. w Warszawie działający przez pełnomocnika procesowego wnosił o oddalenie powództw w całości, jednocześnie zrzekając się kosztów zastępstwa procesowego (odpowiedź na pozew k. 100 i w każdej z akt spraw połączonych, protokół rozprawy k. 250).

Sąd Rejonowy w Warszawie na postanowił na podstawie art. 219 k.p.c. połączyć sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, gdyż pozostawały ze sobą w związku i prowadzić je pod wspólnym numerem I C 1234/19, (protokół rozprawy k. 200, protokół rozprawy k. 220 akt I C 1235/19, protokół rozprawy k. 230).

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Powodowie byli wieloletnimi pracownikami pozwanego zakładu, zatrudnionymi na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony ( zeznania powodów k. 250, akta osobowe powodów, bezsporne).

W dniu 1 stycznia 2017 r. Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej "Zdrowie" został przekształcony w Szpital Specjalistyczny "Zdrowie" Sp. z o.o. w Warszawie. Od dnia 1 stycznia 2017 r. w pozwanym zakładzie zaczął obowiązywać regulamin wynagradzania, który nie przewidywał dla pracowników szpitala prawa do dodatkowego wynagrodzenia rocznego. W dniu 1 lipca 2018 r. zmieniła się nazwa pracodawcy na Szpital Specjalistyczny "Zdrowie" Sp. z o.o. w Warszawie ( odpowiedź na pozew k. 100, odpis z KRS k. 150, regulamin wynagradzania k. 170, bezsporne).

W grudniu 2016 r. dyrektor pozwanego Andrzej Wiśniewski wraz ze swoim zastępcą Janem Nowakiem, kierownikiem działu służb pracowniczej Marią Zielińską oraz radcą prawnym przychodni opracowali treść porozumienia zmieniającego dla pracowników pozwanego. Porozumienie miało na celu pozbawienie pracowników prawa do dodatkowego wynagrodzenia rocznego, poprzez wyliczenie wszystkich składników wynagrodzenia, jakie będzie otrzymywał pracownik zgodnie z regulaminem wynagradzania. Porozumienie miało również na celu poinformowanie pracowników o tym, iż uległa zmianie nazwa (zeznanie świadków: Andrzej Wiśniewski k. 270, Jan Nowak k. 280).

Wszyscy pracownicy pozwanej przychodni, w tym powodowie otrzymali porozumienie zmieniające z dnia 30 grudnia 2016 r.. Pracodawca w każdym z porozumień wskazał składniki wynagrodzenia, jakie od 1 stycznia 2017 r. miał otrzymywać dany pracownik. Jako podstawę prawną warunków płacy wskazał Regulamin wynagradzania Szpitala Specjalistycznego "Zdrowie" Sp. z o.o. w Warszawie (porozumienie zmieniające k. 50 oraz w innych sprawach połączonych, zarządzenie wewnętrzne k. 70, zeznanie powodów k. 250, bezsporne).

W 2016 r. w pozwanym zakładzie działało 5 związków zawodowych: "Solidarność", "OPZZ", "Forum Związków Zawodowych", "Związek Zawodowy Pielęgniarek i Położnych" i "Związek Zawodowy Lekarzy". Z przedstawicielami w/w związków zawodowych nie była uzgadniana treść porozumienia zmieniającego z 30 grudnia 2016 r. (pismo k. 90, zeznania świadków: Anna Kowalska k. 300, Piotr Zieliński k. 310, Katarzyna Malinowska k. 320, Tomasz Dębski k. 330, Agnieszka Kwiatkowska k. 340).

Przy hipotetycznym założeniu słuszności roszczenia powodom przysługiwało dodatkowe wynagrodzenie roczne w kwotach wskazanych przez pozwanego. Informację pracodawcy, co do kwot nie były kwestionowane przez powodów (informacja k. 80 oraz w innych sprawach połączonych, bezsporne).

Sąd ustalił stan faktyczny w oparciu o dowód z zeznań świadków, z przesłuchania stron- ograniczony na podstawie art. 302 § 1 k.p.c. do przesłuchania powodów oraz przedstawione przez strony dokumenty. Zasadniczo stan faktyczny w sprawie był bezsporny, strony różniła kwestia treści porozumienia zmieniającego z dnia 30 grudnia 2016 r. i wywodzonych z niego skutków prawnych.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwa nie zasługują na uwzględnienie. Do daty przekształcenia i związanego z nim wpisu pozwanej przychodni do rejestru samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej pozwany zakład funkcjonował jako jednostka budżetowa, finansowana z budżetu państwa. Natomiast z dniem przekształcenia pozwana przychodnia uzyskała osobowość prawną, a utraciła przymiot jednostki budżetowej. Tym samym przychodnia przestał być jednostką strefy budżetowej, do której odnosiły się przepisy o wynagrodzeniu rocznym.

Jest bezspornym w sprawie, iż osobom zatrudnionym w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej "Zdrowie" w Warszawie przed datą przekształcenia przysługiwało dodatkowe wynagrodzenie roczne (tzw. "trzynastka"). Powyższe wynagrodzenie było objęte treścią stosunków pracy, których stroną stał się na podstawie art. 231 k.p. pozwany zakład pracy.

W świetle utrwalonego orzeczenia Sądu Najwyższego uprawnienie do rocznej nagrody z zakładowego funduszu nagród stanowiło element treści stosunku pracy pracowników zakładu pracy przyjętego w trybie art. 231 k.p. i wiązało nowego pracodawcę do czasu zmiany treści tego stosunku (uchwała SN z dnia 12 stycznia 2005 r. I PZP 1/04 OSNP 2005/14/203 ). Chociaż wynagrodzenie dodatkowe nie było wymienione jako składnik wynagrodzenia w umowach o pracę, to mimo wszystko jako tzw. "prawa nabyte" wg uzasadnienia Sądu Najwyższego wchodziło w skład warunków umowy o pracę.

Aby pozbawić powodów prawa do rocznej nagrody z zakładowego funduszu nagród, musiało dojść do zmiany treści umownego stosunku pracy. Mogło to nastąpić w trybie porozumienia stron (porozumienia zmieniającego) lub w drodze wypowiedzenia zmieniającego. Jest bezspornym w sprawie, że pozwany nie zastosował wypowiedzenia zmieniającego warunki pracy odnośnie "trzynastki".

W ocenie Sądu w sprawach nastąpiła zmiana warunków wynagradzania powodów w zakresie "13" w drodze porozumienia zmieniającego. Należy mieć tu na uwadze porozumienie zmieniające z dnia 30 grudnia 2016 r. zawarte pomiędzy dyrekcją pozwanego, a każdym z powodów. Przesłuchiwani w sprawie świadkowie (szczególnie ze strony pracodawcy) potwierdzili, że w grudniu 2016 r. podpisywania porozumienia wiedzieli o sytuacji finansowej pracodawcy jak również o planowanych zmianach dotyczących zmiany zasad wynagradzania odnośnie "13". Powodowie w zdecydowanej większości należeli do związków zawodowych, byli długoletnimi pracownikami pozwanego. Ponadto zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, iż w chwili podpisywania przedmiotowego porozumienia pozwana przychodnia uwikłana była w szereg postępowań sądowych dotyczących właśnie roszczeń pracowników o "trzynastki". Należy zauważyć, iż pozwana przychodnia zatrudnia 250 osób, działa prężnie 5 organizacji związkowych, do których należy większość pracowników. Trudno dać tym samym wiarę powodom, iż byli przekonani, że porozumienie dotyczy jedynie zmiany nazwy pracodawcy. Jest to niewiarygodne biorąc pod uwagę treść tego porozumienia, gdzie informacja o zmianie nazwy przychodni jest wymieniona w końcu porozumienia niejako dodatkowo (zwrot "jednocześnie").

Zdaniem Sądu wymienione w treści porozumienia składniki wynagrodzenia każdego z powodów od dnia 1 stycznia 2017 r. jako warunków płacy ze wskazaniem w tym względzie podstawy prawnej - Regulamin Wynagradzania Szpitala Specjalistycznego "Zdrowie" Sp. z o.o. w Warszawie czyniło je wystarczająco jasnym i czytelnym dla przeciętnego odbiorcy. Jest to logiczne, jeżeli weźmiemy pod uwagę treść zeznań powodów, iż zapoznali się z regulaminem wynagradzania, był on bez przeszkód dostępny w kadrach u pozwanego. Co za tym idzie każdy z powodów miał możliwość swobodnego jego przeczytania w każdym czasie. Było to wszak istotne, gdyż zarówno umowy o pracę powodów jak i regulamin wynagradzania obowiązujący w pozwanym nie zawierały zapisów o należnym pracownikom dodatkowym wynagrodzeniu rocznym.

Powodowie winni mieć świadomość zmian wynagrodzenia zawartych w przedmiotowym porozumieniu, skoro każde z nich zapoznało się z porozumieniem "wyrażając zgodę na zmiany warunków umowy o pracę za porozumieniem stron", podpisując je. Cóż, bowiem miało się zmienić, jeśli nie warunki wynagradzania. Informacja o zmianie nazwy przychodni była wszak wpisana niejako "na marginesie" porozumienia. Powodowie mieli wystarczająco dużo czasu na zapoznanie się z regulaminem wynagradzania i nikt ich w tym względzie nie ograniczał. Odnosząc się do treści zeznań osób z władz związków należy stwierdzić, iż brak konsultacji ze związkami zawodowymi treści porozumienia i jego wykładni sam w sobie nie jest wadą dyskwalifikującą takie porozumienie, gdyż jego stronami byli pracodawca i pracownik. Udział związków zawodowych nie był konieczny.

Jak wskazano wyżej treść warunków płacy powodów została zmieniona porozumieniem. Ponieważ pracodawca oświadczył powodom, iż jego zamiarem była zmiana treści umowy i podał nowe warunki zatrudnienia, jednakże nie złożył oświadczenia o wypowiedzeniu dotychczasowych warunków umowy o pracę, to art. 42 k.p. nie miał w sprawie zastosowania. Do zmiany treści umowy doszło poprzez oświadczenie pracownika wyrażające zgodę na nowe warunki. Powodowie jedynie poprzez oświadczenia woli mogli skutecznie uchylić się od skutków prawnych złożonego przez siebie oświadczenia woli powołując się na wady oświadczenia woli (art. 82-88 k.c.).

Powodowie ani w pozwach inicjujących postępowanie, ani w żadnym z pism procesowych składanych do Sądu czy w końcu w trakcie postępowania na rozprawie przed Sądem nie złożyli oświadczenia, które mogłyby zostać potraktowane jako uchylenie się od skutków wadliwego oświadczenia z końca grudnia 2016 r.. Oświadczenie o uchyleniu się od skutków złożonego oświadczenia woli powinno być wyraźnie wyartykułowane.

Tym samym skoro powodowie nie pozostawali w błędzie w chwili podpisywania porozumienia zmieniającego odnośnie "13" (gdyby nawet pozostawali nie doszło do skutecznego uchylenia się od skutków prawnych porozumienia), należało uznać, iż skutecznie pozwany zakład dokonał zmiany zasad wynagradzania odnośnie "trzynastki", co skutkowało oddaleniem powództw pracowników pozwanej przychodni.

/-/ SSR Anna Kowalska